พลิกฟื้นเมืองร้าง 008 ทรัพยากรจุดสีเขียว

พลิกฟื้นเมืองร้าง 008 ทรัพยากรจุดสีเขียว

ทุกคนเดินตามหลังลอสด้วยสีหน้าหวาดหวั่น เมื่อพบว่าไม่ได้มุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่า พวกเขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ความกดดันที่แมงมุมยักษ์ตัวนั้นแผ่ออกมามันช่างรุนแรงเหลือเกิน

ด้วยเปลือกแข็งสีดำสนิทนั้น พวกเขาไม่คิดเลยว่าลูกธนูในมือจะสามารถสร้างความเสียหายแก่มันได้

ผ่านไปไม่นาน ลอสก็พาทุกคนมาถึงบริเวณที่พื้นเป็นแอ่งต่ำเล็กน้อย

เนินเขาเล็ก ๆ รอบด้านดูราวกับเป็นปราการธรรมชาติ ทำให้อากาศบริเวณนี้ชื้นแฉะอยู่เสมอ

มีลำธารสายเล็กคดเคี้ยวไหลผ่าน น้ำในลำธารใสสะอาดและเย็นเฉียบ ไหลลัดเลาะไปตามโขดหินส่งเสียงดังไพเราะ

“พวกนายรออยู่ที่นี่...”

เสียงของลอสยังคงดังก้องอยู่ในอากาศ

คำพูดยังไม่ทันขาดคำ ร่างของเขาก็พลิ้วไหวราวกับปลาตัวน้อย และหายวับเข้าไปในพุ่มไม้รกทึบตรงหน้าในช่วงเสี้ยววินาทีที่ทุกคนเผลอ

เหล่าอัศวินด้านหลังมองไปทางที่ลอสหายตัวไปด้วยความตื่นตะลึง

ผ่านไปครู่หนึ่ง อัศวินคนหนึ่งก็เหมือนจะดึงสติกลับมาได้ เขาหันไปมองหัวหน้าทีมหลานซือด้วยแววตาเลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูก

เดิมทีหัวหน้าทีมหลานซือก็มึนงงกับการจากไปอย่างกะทันหันของลอสเช่นกัน

แต่พอเห็นท่าทางเหม่อลอยของอัศวิน คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันทันที เขากดเสียงต่ำ

“มัวเหม่ออะไรอยู่ ไม่รู้จักระวังภัยเหรอ?”

อัศวินคนที่ถูกดุสะดุ้งโหยง ใบหน้าแดงก่ำ

เพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ก็ดึงสติกลับมาได้เช่นกัน รูปขบวนที่ค่อนข้างหละหลวมเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นรัดกุมและเป็นระเบียบในทันที

ลอสมาถึงบริเวณหนึ่งที่พื้นดินเต็มไปด้วยพืชจำพวกเฟิร์นหลากหลายชนิด

ใบของมันเป็นสีเขียวเข้ม บางใบมีขอบสีม่วงเล็กน้อย ดูลึกลับและลุ่มลึกท่ามกลางแสงสลัว

ข้อมูลสายหนึ่งปรากฏขึ้นในหัวของลอส

[รากสือนาน: มีผลระงับปวด แก้อักเสบหรือเร่งการสมานแผล ทำให้เกิดภาพลวงตาหรือมีฤทธิ์เป็นยาสลบ]

พืชแปรธาตุ!

ลอสข่มความตื่นเต้นในใจ ทุกครั้งที่ได้พืชแปรธาตุ ก็จะมียาแปรธาตุสูตรใหม่ปรากฏขึ้น และครั้งนี้ก็ไม่เว้น!

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ไม่ลังเลอีกต่อไป รีบลงมือเก็บเกี่ยวทันที

ระหว่างนั้นบางครั้งก็มีสัตว์กินพืชบางตัวถูกดึงดูดมาด้วยกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของรากสือนาน

กีบเท้าของพวกมันเหยียบลงบนใบไม้แห้ง ก่อให้เกิดเสียง ‘สวบสาบ’ เบา ๆ ทำลายความเงียบสงัดของที่แห่งนี้

ทันใดนั้น! แรงสั่นสะเทือนที่ชัดเจนก็ส่งผ่านจากพื้นดินมายังฝ่าเท้าของลอส

หัวใจของเขากระตุกวูบ ลางสังหรณ์อันตรายก่อตัวและลุกลามขึ้นในใจอย่างรวดเร็ว

ลอสรีบเปิด [แผนที่] ก็พบว่าจุดสีแดงที่เปรียบเสมือนมารยักษ์แห่งป่ากำลังมุ่งหน้ามาทางเขาอย่างรวดเร็ว

เขามอง [รากสือนาน] ส่วนน้อยที่ยังไม่ได้เก็บเกี่ยวด้วยความเสียดาย สรรพคุณของมันเรียกได้ว่าเป็นยาวิเศษรักษารอยฟกช้ำครอบจักรวาลเลยทีเดียว

เขาไม่รอช้า รีบหยิบขวด [ล่อสัตว์] ออกมาจากอกเสื้อ แล้วค่อย ๆ สาดของเหลวในขวดลงบนพื้นอย่างระมัดระวัง

เพื่อใช้ฟีโรโมนที่รุนแรงกลบกลิ่นของตัวเอง

เหล่าอัศวินที่อยู่ด้านนอกก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเช่นกัน ตามมาด้วยเสียง ‘แกรก’ ของต้นไม้ที่ถูกสัตว์ขนาดใหญ่ชนเข้า

“ฉันจะไปถ่วงเวลาสัตว์ประหลาดเอาไว้ พวกนายรีบไปแจ้งท่านลอร์ด!”

หัวหน้าทีมหลานซือตอบสนองเร็วที่สุด แม้เสียงของเขาจะสั่นเล็กน้อยแต่ก็หนักแน่นมาก

ตอนนั้นเอง ลอสก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับวิญญาณ

“ตามฉันมา เร็วเข้า!”

ลอสเอ่ยเสียงต่ำ จากนั้นก็นำหน้าวิ่งไปทางหนึ่ง

ทุกคนรีบวิ่งตามไป ยังไม่ทันไปได้ไกล เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของมารยักษ์แห่งป่าก็ดังมาจากด้านหลัง

คลื่นเสียงที่รุนแรงทำให้กิ่งไม้รอบข้างสั่นไหวตามไปด้วย

เหล่าอัศวินวิ่งไปพลางหันกลับไปมองพลาง ใบไม้บางส่วนถูกสั่นร่วงหล่นลงมาโปรยปรายใส่ไหล่ของพวกเขา

ล่าสัตว์ประหลาดงั้นเหรอ? นี่มันเกมมอนสเตอร์ฮันเตอร์ชัด ๆ!

ทำไมการตามท่านลอร์ดมาถึงได้อันตรายขนาดนี้?

กวางตัวหนึ่งร่วงหล่นจากกลางอากาศลงมาตรงหน้าลอส ทำเอาหัวใจของเขาหล่นวูบ

เขาพบว่าหัวกวางถูกบดขยี้ด้วยแรงมหาศาลจนแหลกเหลว ร่างกายของมันก็แบนแต๊ดแต๋

จากนั้นเมื่อไม่พบความเคลื่อนไหวใด ๆ ว่ามารยักษ์แห่งป่าตามมา ก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในใจลอสก็ถูกยกออก

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นแค่เหยื่อระบายอารมณ์โกรธของมารยักษ์แห่งป่าเท่านั้น

ฟีโรโมนใน [ล่อสัตว์] ก็สกัดมาจากต่อมของกวางนี่แหละ

ลอสมองกวางตัวนั้นแวบหนึ่ง แล้วหันไปสั่งอัศวินด้านหลัง

“พากวางตัวนี้ไปด้วย คืนนี้กินมื้อพิเศษ”

ขอโทษด้วยนะพี่กวาง เป็นคนดีก็เป็นให้ถึงที่สุดเถอะ

“หา? รับทราบ!”

เหล่าอัศวินที่เพิ่งดึงสติกลับมาได้ มองท่าทางเยือกเย็นของลอสเมื่อเผชิญหน้ากับอันตราย ทำให้ในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส

“สมแล้วที่เป็นท่านลอร์ด ในสถานการณ์อันตรายขนาดนี้ยังคงความเยือกเย็นไว้ได้”

ส่วนที่ว่าอันตรายมาจากไหนน่ะเหรอ? ถามแบบนี้ก็เสียมารยาทแย่สิ...

ลอสนำทีมไปพลาง เปิด [แผนที่] ดูไปพลาง

ในป่าตะวันตกมีจุดสีเขียวทั้งหมดสามจุด จุดหนึ่งอยู่ลึกเข้าไปในอาณาเขตของแมงมุมยักษ์ ส่วนอีกจุดก็คือ [รากสือนาน] เมื่อครู่นี้

จุดสุดท้ายที่เหลืออยู่ คือบริเวณที่ห่างจากชายป่าลึกเข้าไปประมาณหนึ่งถึงสองกิโลเมตร

บริเวณใกล้เคียงไม่มีจุดสีแดง คราวนี้คงไม่เจออันตรายอะไรอีกแล้วมั้ง...

พอคิดถึงป่าทางเหนือที่ต้องพัฒนาในภายหลัง รวมถึงจุดสีแดงยุ่บยั่บพวกนั้น เขาก็รู้สึกหนักใจขึ้นมาทันที

ไม่นาน ทุกคนก็มาถึงที่นี่ภายใต้การนำของลอส

ภูมิประเทศของที่นี่ค่อนข้างเปิดโล่ง ต้นไม้เบาบาง แสงแดดสามารถสาดส่องลงมาถึงพื้นดินได้ นับเป็นที่โล่งกลางป่าที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

สัตว์กินพืชจำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่ ทั้งกวาง แพะป่า กระต่ายป่า และอื่น ๆ

ลอสนั่งยอง ๆ ลงด้วยความสงสัย แล้วหยิบดินขึ้นมาหยิบมือหนึ่ง ดินเป็นสีน้ำตาลแดงอย่างเห็นได้ชัด

ข้อมูลอันน่าประหลาดใจปรากฏขึ้นในหัวของเขา

[เหมืองเหล็กเปิดขนาดเล็ก: มีปริมาณสำรองประมาณหนึ่งพันตัน บนผิวดินมีหญ้าสนิมเหล็กอยู่เป็นจำนวนมาก]

การบุกเบิกที่ดินต้องใช้เครื่องมือการเกษตรและอุปกรณ์จำนวนมาก เหมืองเหล็กแห่งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเมืองเฮยสือในช่วงเริ่มต้น ปริมาณสำรองนี้น่าจะใช้ได้นานหลายปี

เดิมทีเขายังกังวลว่าจำนวนของคันไถหนักจะไม่พอ แต่ตอนนี้เขาสามารถผลิตเองได้แล้ว

เครื่องมือเหล็กคือรากฐานของกองกำลังติดอาวุธและการยกระดับประสิทธิภาพการทำงาน

เมื่อมีเหล็ก กองทหารบ้านถึงจะมีพลังรบพื้นฐาน ทาสติดที่ดินถึงจะบุกเบิกที่ดินและตัดไม้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

[หญ้าสนิมเหล็กเจริญเติบโตได้ดีในดินที่แห้งแล้งและอุดมไปด้วยธาตุเหล็ก เป็นที่ชื่นชอบของบรรดาสัตว์กินพืช]

มิน่าล่ะ ที่นี่ถึงได้มีสัตว์กินพืชเยอะขนาดนี้

น้ำเลี้ยงจากใบมีสรรพคุณฝาดสมานและห้ามเลือดได้เล็กน้อย สามารถนำมาตำแล้วพอกเป็นสมุนไพรรักษาบาดแผลราคาถูกและพื้นฐานที่สุด

นอกจากนี้รากยังมีสารแทนนินจำนวนมาก ซึ่งสามารถนำมาใช้ฟอกหนังได้

เมื่อนำไปตากแห้ง จะกลายเป็นเชื้อเพลิงจุดไฟชั้นดี ลำต้นที่เหนียวทนทานสามารถนำมาสานเป็นภาชนะง่าย ๆ หรือผสมเพื่อทำกำแพงดินดิบได้

“หัวหน้าทีมหลานซือ ต่อไปพวกนายล่าสัตว์อยู่ที่นี่ ห้ามคนเข้าใกล้พื้นที่ของมารยักษ์แห่งป่าและแมงมุมยักษ์เด็ดขาด”

ลอสหันไปสั่งการหลานซือที่กำลังยืนเหม่ออยู่

เวลานี้ พวกเขากำลังยืนอยู่ที่ขอบที่โล่งกว้างในป่า

“รับทราบ!”

หลานซือตอบกลับเสียงดัง

หลานซือและอัศวินคนอื่น ๆ ล้วนรู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง

การได้เผชิญหน้ากับมารยักษ์แห่งป่าและแมงมุมยักษ์อย่างระทึกขวัญเมื่อครู่ ทำให้พวกเขาเก็บกดอารมณ์ไว้ในใจ

ตอนนี้จึงเป็นโอกาสดีที่จะได้ระบายออกผ่านการล่าสัตว์!

แววตาของทุกคนเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นที่ถูกสะกดกลั้นเอาไว้

“ท่านลอร์ด ท่านวางใจได้เลย!”

เสียงของหัวหน้าทีมหลานซือหนักแน่น ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

“จากประสบการณ์ของผม สัตว์แถวนี้มีพอให้ชาวเมืองเฮยสือบริโภคได้ถึงหนึ่งหรือสองเดือน!”

ลอสโบกมือ เป็นสัญญาณให้หัวหน้าทีมหลานซือนำทุกคนเริ่มล่าสัตว์

ส่วนตัวเขาเองก็สำรวจสภาพแวดล้อมใกล้ ๆ ต่อไป

[จบตอน]